MATOFİN Film Tablet

Sanovel

Formüler > Endokrin > Diyabette Kullanılan İlaçlar > Oral Antidiyabetikler > Biguanidler

Etken Madde(ler):

Metformin HCI

Piyasa Şekilleri:

500 mg: XR 100 film tablet
850 mg: 100 film tablet
1000 mg: 100 film tablet,

Kullanım Şekli:

Matofin'in maksimum günlük dozu yetişkinlerde 2550 mg, 10-16 yaş pediyatrik hastalarda ise 2000 mg'dır. Matofin yemeklerle birlikte bölünmüş dozlar halinde verilmelidir. Yetişkinler: Genellikle, günde 1500 mg'ın altındaki dozlarda klinik olarak önemli bir yanıt görülmez. Ancak, gastrointestinal belirtileri azaltmak için düşük bir başlangıç dozu ve kademeli olarak artırılan bir dozaj tavsiye edilir. Matofin'in genellikle kullanılan başlangıç dozu yemeklerle birlikte günde 2 defa 500 mg veya günde bir defa 850 mg'dır. Doz artışları bölünmüş dozlar halinde verilen günde toplam 2000 mg'a kadar, haftada bir 500 mg'lık veya 2 haftada bir 850 mg'lık artışlarla yapılmalıdır. Hastalar günde iki defa uygulanan 500 mg'lık dozajdan 2 hafta sonra günde iki defa 850 mg'lık doza da titre edilebilir. İlave glisemik kontrol gereken hastalar için, Matofin günde 2550 mg'lık maksimum günlük dozda verilebilir. Eğer glisemik kontrol sağlanamazsa, bölünmüş dozlar halinde verilen günde maksimum 3 g'a kadar bir doz artışı yapılabilir. Glisemik kontrol elde edildiğinde ise dozaj azaltılabilir. Yetişkin hastalarda kombinasyon tedavisi: Eğer hastalar 4 hafta süreyle maksimum dozda uygulanan Matofin monoterapisine yanıt vermezlerse, bir oral sülfonilürenin de kademeli olarak tedaviye ilave edilmesi göz önünde bulundurulmalıdır. Hastalar 1-3 ay süreyle maksimum dozda Matofin ve maksimum dozda bir oral sülfonilüre kullanılarak yapılan kombinasyon tedavisine yeterli yanıt veremezlerse, Matofin'in insülin ile birlikte kullanılması düşünülmelidir. Pediyatrik hastalar: Başlangıç dozu yemeklerle birlikte günde iki defa 500 mg'dır. Doz artışları bölünmüş dozlar halinde verilen günde maksimum 2000 mg'a kadar, haftada bir 500 mg'lık artışlarla yapılmalıdır. 10 yaşın altındaki pediyatrik hastalarda tavsiye edilmez. Yaşlılarda, azalmış böbrek fonksiyonu potansiyelinden dolayı, dozaj böbrek fonksiyonuna göre ayarlanmalıdır. Ayrıca, böbrek fonksiyonu düzenli olarak değerlendirilmelidir. Genellikle, güçsüz ve malnutrisyonlu yaşlı hastalar maksimum doza titre edilmemelidir.

Endikasyonları:

Diabetes mellitus'un; diyet ile normal bir vücut ağırlığının sağlanamadığı ve hipergliseminin önlenemediği ketonüri görülmeyen, yaşlı ve şişman diyabetiklerde ve metaploretik diyabette diyet ile birlikte; insülin ile tedavi edilen diyabetteki kan glukoz düzeyinin oynak olduğu olgularda ve insüline dirençli diabette, insülin ile birlikte ve sülfonilüre türevi olan antidiyabetiklerle iyi kontrol edilmeyen diyabette, bu ilaçlarla kombine olarak kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Serum kreatinin düzeyinin (%1.5 mg/dl (erkeklerde), %1.4 mg/dl (bayanlarda)) yüksek olduğu organik ve fonksiyonel böbrek yetmezlikleri, konjestif kalp ve ağır karaciğer yetmezlikleri, asidoz (ketosidoz, laktik asidoz) enfeksiyon ya da gangren gibi komplikasyonlar gösteren diyabetiklerin tedavisi, alkolizm (akut ya da kronik), diyabetik prekoma ve koma, tek ilaç olarak insüline bağlı diyabetin, özellikle de jüvenil diyabetin tedavisinde kontrendikedir.

Uyarılar:

Böbrek fonksiyonları bozuk olan yaşlı diyabetiklerde dikkatle kullanılmalı, çocuklarda ise kullanılmamalıdır. Sülfonilüre türevi antidiyabetiklerle kombine edildiği durumlarda, hipoglisemi oluşabileceğinden, kan şekeri düzeyi uygun aralıklarla kontrol edilmelidir. İnsüline bağımlı oynak kan şekeri olan diyabetiklere kan şekeri düzeyinin stabilizasyonunu temin amacıyla uygulanması, iki ilacın uygun oranlarının saptanması sürecinde hipoglisemi oluşması riskine karşı hastanelerde yapılmalıdır. Gebelik, ameliyat ve angiografilerden önce ve bunalım sırasında, emzirme dönemi, dehidrasyon, yakın zamanlarda geçirilmiş miyokard enfarktüsü, hipoglisemi ile birlikte görülen durumlarda kullanılmamalıdır.

Yan Etkileri:

Bulantı, kusma ve diyare gibi gastrointestinal yan etkiler doza bağımlı olarak ve daha çok tedavinin başlangıç evresinde görülebilir ve genellikle kendiliklerinden kaybolur. Söz konusu yan etkiler yine de giderilemezse tedavi durdurulur. Nadiren ürtiker, halsizlik, kilo kaybı ve ağızda madeni tad gibi belirtiler görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:

Alkol, betablokerler ve MAO inhibitörleri Metforminin etkisini potansiyelize ederler. Alkol ayrıca laktik asidoz riskini arttırır. Bezofibrat ve klofibrat toleransını arttırabilirler, ilacın etkisini çoğaltabilirler. Kortikosteroidler, diazoksit, bumetanid, furosemid ve tiyazid grubu diğer diüretikler ve oral kontraseptifler antagonist etki göstererek dozun yeniden ayarlanmasını gerektirebilirler. Lityum tuzları glukoz toleransını azaltabilirler. Antikoagülanlarla etkileşebileceğinden birlikte kullanıldıkları durumlarda antikoagülan dozunun yeniden ayarlanması gerekebilir. Metformin, B12 vitamini emilmesini azaltabilir. Bu nedenle sürekli tedavi gören hastaların B12 vitamini düzeyleri yılda bir kez ölçülmelidir. Tek başına kullanıldığı zaman hipoglisemiye neden olmaz. Ancak insülin ya da antidiyabetiklerin etkilerini arttırabileceği unutulmamalıdır. Metformin ile tedavi edilen hastalar alkol kullanmamalıdır.