Organon

Formüler > M.S.S > Antideprasan İlaçlar > Trisiklikler ve Benzerleri > Mianserin

Etken Madde(ler):

Mianserin HCI

Piyasa Şekilleri:

10 mg: 30 tablet

30 mg: 14 tablet

 

Kullanım Şekli:

Erişkinler: Dozaj bireye göre belirlenmelidir. Önerilen günlük başlangıç dozu 30 mg'dır. Optimal klinik cevap almak için dozbirkaç gün arayla yavaş yavaş artırılır. Genellikle etkili günlük doz 60-90 mg arasındadır. Yaşlılar: Günlük başlangıç dozu 30 mg olmalıdır. Doz birkaç günlük aralarla yavaş yavaş artırılabilir. Erişkinler için genellikle yeterli dozun altındaki dozlar da tatmin edici bir klinik yanıt için yeterli olabilir. Çocuklar: Klinik deneyim olmadığı için çocukların Tolvon ile tedavisi önerilmemektedir. Günlük doz, gün içinde bölünerek ya da tercihen (uyku üzerindeki olumlu etkisi göz önünde tutularak) geceleri tek doz halinde uygulanabilir. Takibeden 2-4 hafta içinde de herhangi bir yanıt alınamıyorsa tedavikesilmelidir. Klinik düzelme gerçekleştikten sonra da antidepresan tedavisine 4-6 ay devam edilmesi önerilir. Tolvon'un aniden kesilmesi nadir olarak çekilme semptomlarına sebep olabilir.

Endikasyonları:

İlaç tedavisinin endike olduğu depresif hastalık vakalarında depresyon semptomlarının giderilmesinde kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Mani ve ağır karaciğer hastalığında kontrendikedir.

Uyarılar:

Mianserin tedavisi esnasında, kendisini genellikle granülositopeni ya da agranülositoz ile gösteren kemik iliği depresyonu bildirilmiştir. Bu reaksiyonlar, çoğunlukla tedavinin 4-6'ıncı haftalarında ortaya çıkmış ve tedavinin kesilmesiyle geriye dönmüştür. Bu yan etkiye her yaş grubunda rastlanmış fakat yaşlılarda daha sık görülmüştür. Hastada ateş, boğaz ağrısı, stomatit veya diğer enfeksiyon belirtileri ortaya çıkarsa tam kan sayımı yaptırılmalıdır. Mianserin, diğer antidepresanlar gibi, bipolar depresif hastalığı olan duyarlı kişilerde hipomaniyi uyarabilir. Böyle bir durumda tedavi kesilmelidir. Diyabetik hastalar ile kardiyak, hepatik ya da renal yetmezlik vakalarının tedavisinde gerekli önlemler alınmalı ve eşlik eden her türlü tedavinin dozu kontrol altında tutulmalıdır. Mianserin tedavisi ile antikolinerjik yan etkilerin görülmesi beklenmemekle birlikte dar açılı glokomu olan hastalar ile prostat hipertrofisini düşündüren semptomu olan hastalar gözlem altında tutulmalıdır. Sarılık görülürse tedavi kesilmelidir.  Konvülsiyon görülürse tedavi kesilmelidir. Hayvan deneyleri ve insana ait sınırlı sayıdaki veriye göre mianserinin fetal ve neonatal zararlarının olmaması ve anne sütüyle çok az miktarda atılmasına rağmen, gebelik ve emzirme sırasında kullanılmasının yararları fetusa ve yeni doğana olabilecek zararlar göz önünde tutularak değerlendirilmelidir. Tedavinin ilk birkaç günü Mianserin psikomotor performansı bozabilir. Genelde, antidepresan ilaçları kullanan hastaların motorlu araç veya diğer makineleri kullanma gibi tehlike potansiyeli olan işleri yapmaktan kaçınmaları gerekir.

Yan Etkileri:

Kan diskrazileri, konvülsiyon, hipomani, hipotansiyon, karaciğer fonksiyon bozuklukları, artralji, ödem, hiperkinezi ve ekzantema seyrek bildirilmişlir. Kilo artışı olduğu bildirilmiştir. Tedavi başlangıcında uyuklama hali görüldüğü ve tedavinin sürdürülmesiyle azaldığı bildirilmiştir (dozun azaltılması genellikle sedasyonu azaltmaz fakat antidepresan etkiyi tehlikeye sokabilir). Birkaç izole vakada ilk dozdan sonra bradikardi bildirilmiştir. Tedavi esnasında ağız kuruluğu , konstipasyon gibi depresyona bağlı bazı semptomların şiddeti ve sıklığında genellikle bir artış olmaz.

İlaç Etkileşimleri:

Mianserin, alkolün merkezi sinir sistemi üzerindeki etkisini güçlendirebileceğinden hastalara tedavi sırasında alkol almamaları önerilmelidir. MAO inhibitörlerine özgü önlemlerin alınması kaydıyla MAO inhibitörleri ile birlikte kullanılabilir. Betanidin, klonidin, metildopa, guanetidin ya da propranolol (yalnız veya hidralazin ile birlikte) ileetkileşmez. Yine de Mianserin ile birlikte antihipertansif ilaç kullanan hastaların kan basıncının dikkatle izlenmesiönerilir. Diğer antidepresan ilaçlar gibi Mianserin de kumarin derivelerinin, (örn. Varfarin) metabolizmasını etkileyebileceğinden hastanın yakından izlenmesi gerekir.