1ilaç

EXJADE Tablet

Novartis

 

Etken Maddeler:

Deferasiroks

 

Piyasa Şekilleri:

125 mg: 28 Suda Dağılabilen tablet, 250 mg: 28 Suda Dağılabilen tablet, 500 mg: 28 Suda Dağılabilen tablet içeren blister ambalajlarda.

 

Kullanım Şekli:

Exjade tedavisine, yaklaşık 20 ünite (yaklaşık 100 ml/kg) eritrosit transfüzyonundan sonra veya kronik demir yüklenmesinin varlığını işaret eden klinik izleme kanıtları ortaya çıktığında (serum ferritin düzeyi >1000 mcg/l olduğunda) başlanması önerilir. Başlangıç dozu: Önerilen başlangıç dozu, 20 mg/kg'dır. Ayda >14 ml/kg (yaklaşık >4 ünite) eritrosit transfüzyonu kullanılan ve tedavinin amacı, vücuttaki demir yükünü azaltmak olan erişkinlerde başlangıç dozu olarak günde 30 mg/kg Exjade kullanılması düşünülebilir. Ayda <7 ml/kg (yaklaşık <2 ünite) eritrosit transfüzyonu kullanılan ve tedavinin amacı, vücuttaki demir yükünü aynı düzeyde devam ettirmek olan erişkinlerde başlangıç dozu olarak günde 10 mg/kg kullanılması düşünülebilir. Deferoksaminle iyi bir tedavi görmekte olan hastalarda Exjade başlangıç dozu, deferoksamin dozunun nümerik olarak yarısı olarak düşünülmelidir. İdame dozu: Serum ferritin düzeylerinin her ay izlenmesi ve bu izleme sonuçlarına göre Exjade dozunun gerekirse her 3-6 ayda bir ayarlanması önerilir. Doz ayarlamaları 5-10 mg/kg'lık basamaklar şeklinde yapılabilir. 30 mg/kg'dan daha yüksek dozlar önerilmemektedir. Serum ferritin düzeyleri sürekli olarak 500 mcg/l'nin altında bulunursa, tedaviye ara verilmesi düşünülmelidir. Exjade, günde 1 defa, aç karnına, yemekten en az 30 dakika önce, tercihen hergün aynı saatte alınmalıdır. Tabletler, bir bardak (100-200 ml) su veya portakal ya da elma suyu içerisinde, ince bir süspansiyon meydana gelinceye kadar karıştırılarak eritilir. Doz hesaplanırken, pediyatrik hastaların vücut ağırlığında meydana gelen değişiklikler göz önünde bulundurulmalıdır. Böbrek bozukluğu olan hastalarda incelenmemiştir. Exjade tedavisi, serum kreatinin düzeyleri, yaşına göre normalin üst sınırından daha yüksek olan hastalarda ihtiyatla kullanılmalıdır. Karaciğer bozukluğu olan hastalarda incelenmemiştir ve bu gibi hastalarda ihtiyatla kullanılmalıdır.

 

 

Endikasyonları:

En az 2 yaş ve üzeri erişkinlerde, kan transfüzyonlarına bağlı kronik demir yüklenmesinin (transfüzyonel hemosideroz) tedavisinde kullanılır.

 

Kontrendikasyonları:

Aktif maddeye veya yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık.

 

Uyarılar:

Böbrek veya karaciğer bozukluğu olan hastalarda incelenmemiştir. Tedavi yalnızca, serum kreatinin düzeyleri, yaşına göre normal sınırlar arasında bulunan ve tedavi başlangıcındaki karaciğer transaminaz düzeyleri, normalin üst sınırının en fazla 5 katı olan hastalarda başlatılmıştır. Bu transaminaz düzeyleri, deferasiroks farmakokinetiğini etkilememiştir. Deferasiroks vücuttan, böbrekler yoluyla minimal düzeyde (dozun yalnızca %8'i) uzaklaştırılır. Vücuttan başlıca uzaklaştırılma şekli, glukuronidasyondur; dozun çok küçük bir bölümü (yaklaşık %8'i), oksidatif sitokrom P450 enzimleri tarafından metabolize edilir. Serum kreatinin düzeylerinin tedaviye başlanmadan önce iki defa ölçülmesi ve daha sonra da her ay izlenmesi önerilir. Bazı hastalardaki serum kreatinin düzeylerinin, yükseldiği dikkati çekmiştir. Erişkin hastalarda serum kreatinin düzeyleri, ilerleyici olmayan bir şekilde, ardı ardına iki vizitte tedavi öncesindeki ölçümlerin ortalamasının %50'sinden daha fazla yükselecek ve bu yükselmeler başka nedenlerle açıklanamayacak olursa, doz 10 mg/kg azaltılabilir. Eğer serum kreatinin düzeyleri normalin üst sınırını aşıp yükselmeye devam edecek olursa, tedavi durdurulmalıdır. Karaciğer fonksiyonunun her ay izlenmesi önerilir. Serum transaminaz düzeyleri, başka bir nedenle açıklanamayacak şekilde yüksekse ve yükselmeye devam ederse, tedavi durdurulmalıdır. Hafif-orta şiddetteki deri döküntüleri gelişen hastalarda doz ayarlaması yapılmaksızın tedaviye devam edilebilir. Tedavinin durdurulmasını gerektiren daha şiddetli deri döküntüleri gelişen hastalarda ise tedaviye deri döküntüleri kaybolduktan sonra daha düşük dozda olmak üzere tekrar başlanabilir ve doz daha sonra yavaş yavaş artırılabilir. Şiddetli vakalarda tedaviye yeniden başlanırken, kısa bir süre oral steroid tedavisi de kullanılabilir. İşitme duyusunun azalması ve lens opasiteleri bozukluklarının gelişebildiği bildirilmiştir. Tedaviden önce işitme testleri ve fundoskopi dahil görme testlerinin yapılması ve daha sonra da düzenli aralıklarla (her 12 ayda bir) tekrarlanması önerilir. Hastanın tedaviye verdiği cevabın değerlendirilmesi amacıyla serum ferritin düzeylerinin her ay ölçülmesi önerilir. Bu düzeyler sürekli olarak <500 mcg/l bulunursa, tedavinin durdurulması düşünülmelidir. Pediyatrik hastaların boyu ve kilosu, her 12 ayda bir izlenmelidir. Demir şelasyonu sağlayan diğer tedavilerle birlikte kullanılmamalıdır. Gebelik kategorisi B'dir. İnsanlardaki potansiyel risk bilinmemektedir. Açıkça gerekli olmadığı sürece kullanılmamalıdır. Deferasiroksun insanlarda anne sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Kullanan annelerin, bebeklerini emzirerek beslemeleri önerilmez. Göz kararması bildiren hastalar; araç veya makine kullanırken ihtiyatlı olmalıdır.

 

Yan Etkileri:

Hastaların %26 kadarında gelişen ve daha çok bulantı, kusma, ishal veya karın ağrısı şeklinde olan gastrointestinal bozukluklarla; hastaların yaklaşık %7'sinde görülen deri döküntüsü, uzun süreli tedavi sırasında hastalarda en fazla bildirilen advers reaksiyonlardandır. Serum kreatinin düzeylerinin hafif, normal sınırlar içerisinde kalacak şekilde, ilerleyici olmayan yükselmeleri, hastaların yaklaşık %34'ünde görülmektedir. Karaciğer transaminazlarının yükseldiği, hastaların %2 kadarında bildirilmiştir. Transaminazların hepatit düşündürecek şekilde, normalin üst sınırının 10 katından daha fazla yükseldiği, ender görülmüştür (hastaların %0.3'ünde). Yüksek frekanslı işitme kaybı ve lens opasiteleri (erken dönem katarakt), seyrek olarak bildirilmiştir. Çok sık (%10 ve üstü): Kan kreatinin düzeylerinin yükselmesi. Sık (%1-10): Baş ağrısı, ishal, kabızlık, bulantı, kusma, karın ağrısı, karında gerginlik, dispepsi, transaminazlarda artış, döküntü, kaşıntı, proteinüri. Seyrek (%0.1-1): Anksiyete, uyku bozukluğu, göz kararması, erken dönem katarakt, makülopati, işitme kaybı, faringolaringeal ağrı, hepatit, kolelityazis, pigmentasyon bozukluğu, ateş, ödem, bitkinlik.

 

İlaç Etkileşimleri:

Deferasiroksun alüminyum affinitesinin demir affinitesinden daha düşük olmasına rağmen alüminyum içeren antasit preparatlarla birlikte kullanılmamalıdır. Besinlerle birlikte alınması, deferasiroks biyoyararlanım oranını değişebilen derecelerde artırmıştır. Günde 200 mg'a varan dozlarda C vitamininin kullanılmasına, olumsuz sonuçlar eşlik etmemiştir.