DIGOXIN Damla

Novartis

Etken Maddeler:

Digoksin 0.50 mg/ml

Piyasa Şekilleri:

30 ml'lik şişelerde.

Kullanım Şekli:

Doz her hastanın ihtiyacına göre ayarlanmalıdır. Yetişkinler ve 10 yaşın üstündeki çocuklarda süratli dijitalizasyon (24-36 saat). Ağız yolundan 1-1.5 mg=60-90 damla, kompansasyona kadar uygun aralıklarla 0.25 mg=15 damla şeklindedir. Yavaş dijitalizasyon (3-5 gün) birkaç defaya bölünerek günde 0.75-1.5 mg=45-90 damla, kompansasyona kadar. İdame tedavisi, birkaç defaya bölünerek günde 0.25-0.75 mg=15-45 damla. 10 yaşın altındaki çocuklarda süratli dijitalizasyon (24-36 saatte): Ağız yolundan uygun aralıklara bölünerek 0.025 mg/kg, kompansasyona kadar (genellikle 2-4 doz yetmektedir). Hücum dozu olarak, djitalizasyon dozunun 1/4'ü; aynı doz 8-12 saat arayla uygulanır. İdame tedavisi: Ağız yoluyla günde 0.01-0.02 mg/kg. Başlangıçta birkaç gün sonra durum kontrol edilir, gerekirse pozoloji ayarlanır.

Endikasyonları:

Etiyolojisi ve ciddiyet derecesi ne olursa olsun, kronik kalp yetmezliğinde (başlangıç dijitalizasyonu ve idame tedavisi) renal yetmezlik gösteren veya göstermeyen yaşlı kişilerin kalp yetmezlikleri, cerrahi vakalarda (preoperatuvar tedavi olarak), potansiyel ve gizli kalp yetmezliği, taşikardik disritmi (atriyum fibrilasyonu ve flateri, paroksismal taşikardi) ile beraber olan belirgin veya latent kalp yetmezliği hallerinde (öncelikle intravenöz uygulamaya başvurmalıdır), çocuklarda kalp dekompansasyonunda endikedir.

Kontrendikasyonları:

Tam veya ikinci derecede (özellikle 2:1) A-V bloku, aşırı sinüs bradikardisi, sinüs arresti, ventriküler fibrilasyon, parenteral kalsiyum uygulaması esnasında kontrendikedir.

Uyarılar:

Tedavi süresince aşırı doza bağlı muhtemel yan etkileri önlemek için hasta düzenli olarak kontrol edilmeli ve pozoloji daima şahsi ihtiyaca göre ayarlanmalıdır. Dijital kullanan hastalara parenteral yoldan kalsiyum verilmemelidir. Kronik kor-pulmonal, koroner yetmezlik, elektrolit dengesizliği, böbrek veya karaciğer yetmezliği hallerinde pozoloji azaltılmalıdır. Yaşlı hastalarda yukarıdaki bozukluklardan bir veya daha fazlası bulunabileceği ihtimali gözönüne alınarak daha düşük dozlar kullanılmalıdır. Bu hastalardaki böbrek yetmezliğine rağmen, serum kreatinin düzeyi, kas kütle azalması ve düşük kreatinin yapımına bağlı olarak normal olabilir. Renal yetmezlik durumunda farmakokinetik değişebileceği için dozaj ayarlamaları digoksin serum düzeyinin ışığı altında yapılmalıdır. Eğer bu mümkün değilse; kreatinin klirensi yüzdesindeki azalma ile pozolojideki azaltılma yüzdesi aynı olmalıdır. Eğer kreatinin klirensi belirlenememişse, erkeklerde saptanan serum kreatinin konsantrasyonuna (scr) (140-yaş)/scr formülü uygulanır. Kadınlarda sonuç 0.85 ile çarpılmalıdır. Şiddetli renal yetmezlik durumunda digoksin serum düzeyleri, en azından tedavinin başlangıcında, iki haftalık aralıklarla ölçülmelidir.

Yan Etkileri:

Özellikle doz fazlalığına bağlı erken belirtiler olmak üzere en sık görülen yan etkiler: Sindirim sistemi ve merkezi sinir sistemi bozuklukları (iştahsızlık, bulantı, kusma), seyrek olarak (özellikle yaşlı arteriyosklerotiklerde) konvüzyon, oryantasyon bozuklukları, afazi ve kromatopsi dahil olmak üzere görsel bozukluklar. Kardiyak yan etkileri: Kalp atış hızı, ileti ve ritm (bigemini) bozuklukları, E.K.G. de T dalgasının preterminal enversiyonu ile beraber ST segmenti çökmesi. Allerjik deri reaksiyonları (prüritus, ürtiker, maküllü ekzantem) ve jinekomasti ancak çok seyrek görülür.

İlaç Etkileşimleri:

Yüksek kalsiyum dozları, lityum ve sempatomimetikler dahil psikotrop ilaçlar, dijitalize edilmiş hastalarda, kalp aritmi riskini artırabileceklerinden dolayı ihtiyatla verilmelidir. Birlikte kullanımları halinde kardiyak glikozidin dozu azaltılmalıdır. Kinidin, kalsiyum antagonistleri (özellikle verapamil), amiodaron, spironolakton ve triamteren gibi bazı ilaçlar digoksinin serum konsantrasyonunu artırabilir. Eritromisin ve tetrasiklin gibi bazı antibiyotikler barsak florasını, dolayısıyla ilaç metabolizmasını etkilediklerinden serum konsantrasyonu üzerinde dolaylı artırıcı bir etki yaparlar. Tiyazid diüretikler, kortikosteroidler ve amfoterisin B elektrolit dengesini bozarak dijital toksisitesine neden olabilen önemli faktörlerdir. Antasidler, neomisin, kolestipol ve kolestiramin digoksinin intestinal absorpsiyonunu azaltırlar. Spironolaktonun birlikte kullanımı yalnız digoksin serum konsantrasyonunu etkilemekle kalmaz, analitik metodlarla da çakışabilir. Bu durumda digoksin tayin sonucu dikkatle belirlenmelidir.