1ilaç

CO-DIOVAN Film Tablet

Novartis

 

Etken Maddeler:

Valsartan, Hidroklorotiyazid

 

Piyasa Şekilleri:

80 mg, 12.5 mg: 28 film tablet
80 mg, 12.5 mg: 98 film tablet
160 mg, 12.5 mg: 28 film tablet
160 mg, 12.5 mg: 98 film tablet
160 mg, 25 mg: 28 film tablet
160 mg, 25 mg: 98 film tablet
320 mg, 12.5 mg: 28 film tablet
320 mg, 25 mg: 28 film tablet

 

 

Kullanım Şekli:

Kan basıncında biraz daha düşme gerektiren hastalarda önerilen dozu, günde 80 mg valsartan/12.5 mg hidroklorotiyazid veya 160 mg valsartan/12.5 mg hidroklorotiyaziddir. Maksimal antihipertansif etki, 2-4 hafta içerisinde görülür.

 

 

Endikasyonları:

Kan basıncı monoterapi ile yeterince kontrol altna alınamayan hastalardaki hipertansiyonun tedavisinde endikedir. Bu sabit doz kombinasyonu, ikinci basamak tedavisi olarak kullanılmalıdır.

 

Kontrendikasyonları:

İçerdiği maddelerden herhangi birine aşırı duyarlılık, şiddetli karaciğer bozukluğu, safra sirozu, kolestaz, anüri, şiddetli böbrek yetmezliği, tedaviye yanıt vermeyen hipokalemi, hiponatremi, hiperkalsemi ve semptomatik hiperürisemide kontrendikedir.

 

Uyarılar:

Potasyum atılmasına yol açmayan diüretikler, potasyum içeren yapay tuzlar veya potasyum düzeylerini artıran heparin vs. gibi diğer ilaçlar ile dikkatle kullanılmalıdır. Tiyazid diüretikleriyle tedavi gören hastalarda hipokalemi bildirilmiştir. Serum potasyumunun izlenmesi önerilir. Tiyazid grubu diüretik tedavisi ile ilişkili hiponatremi ve hipokloremik alkaloz bildirilmiştir. Tiyazid grubu diüretikler, idrarla atılan magnezyum miktarını artırır ve hipomagnezemiye neden olabilirler. Yüksek doz diüretik kullananlarda olduğu gibi ileri derecede sodyum ve/veya hacim açığı olan hastalarda tedaviye başlanmasından önce, mevcut sodyum ve/veya hacim açığı düzeltilmelidir. Bir veya her iki böbrek arterinde stenoz mevcut olan hastalarda güvenli bir şekilde kullanılabileceği gösterilmemiştir. Renal yetmezliği (kreatinin klirensi > 30 ml/dk) olan hastalarda dozaj ayarlaması gerekmez. Hafif-orta şiddette karaciğer yetmezliği olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Tiyazid grubu diüretiklerin sistemik lupus eritematosusu aktif duruma geçirebildiği veya şiddetlendirebildiği bildirilmiştir. Glikoz toleransını değiştirebilir; kolesterol, trigliserit ve ürik asit düzeylerini yükseltebilir. Gebeliğin 2. ve son 3 aylık dönemlerindeki fetusa zarar verdiği ve fetus ölümlerine neden olduğu bildirilmiştir. Gebelik veya emzirme döneminde kullanılmamalıdır. Araç veya makine kullanırken dikkatli olunmalıdır.

 

Yan Etkileri:

İnsidansı %1 ya da daha yüksek olan advers etkiler; sersemlik, yorgunluk, sinüzit, farenjit, üst solunum yolları enfeksiyonu, öksürük, sırt ağrısı, ishal, viral enfeksiyon, göğüs ağrısı, bulantı, rinit, dispepsi, idrar yolları enfeksiyonu, karın ağrısı, idrara çıkma sıklığı, kol ağrısı, bronşit, nefes darlığı, bacak ağrısı, burkulma ve incinme, görme bozukluğu, artrit, bacak krampları, empotens, uykusuzluk, döküntüdür. Ödem, asteni ve baş dönmesi %1'in altında olan diğer istenmeyen etkilerdir. Valsartan ile yapılan çalışmalarda ilave advers etkiler: Artralji, ödem, asteni, uykusuzluk, deri döküntüsü, libido azalması, baş dönmesi. Hidroklorotiyazid içinde; elektrolitler ve metabolik bozukluklar, sık sık ürtiker ve deri döküntülerinin diğer formları, iştah kaybı, hafif bulantı ve kusma, alkolün, sedatiflerin veya anesteziklerin etkisiyle şiddet kazanabilen postüral hipotansiyon ve empotensdir.

 

İlaç Etkileşimleri:

Diğer antihipertansif ilaçlar ile birlikte kullanılması, antihipertansif etkisini artırabilir. ADE inhibitörleri ve tiyazid grubu diüretikler ile kullanılması sırasında serum lityum konsantrasyonlarında reversibl artışlar ve toksisite bildirilmiştir. Tiyazid grubu diüretikler kürar türevlerinin etkisini güçlendirir. Salisilik asit türevleri, indometazin gibi nonsteroidal antienflamatuvar ilaçların birlikte kullanılması, tiyazid kompenentinin diüretik ve antihipertansif etkilerini zayıflatabilir. Aynı zamanda mevcut hipovolemi, akut böbrek yetmezliğini başlatabilir. Potasyum atılmasına yolaçan diüretikler, kortikostreoidler, ACTH, amfoterisin, karboneksolon, penisilin G ve salisilik asit türevleri, diüretiklerin hipokalemik etkilerini artırabilir. Tiyazidlere bağlı hipokalemi veya hipomagnezemi, dijitalise bağlı kalp aritmilerinin başlamasını davet edebilir. İnsülin ve oral antidiyabetik ajanların dozlarının yeniden ayarlanmasına ihtiyaç doğabilir. Allopurinole karşı gelişecek aşırı duyarlılık reaksiyonlarının insidansını yükseltebilir, amantadine bağlı advers etkilerin gelişme riskini artırabilir, diazoksitin hiperglisemik etkisini şiddetlendirebilir ve siklofosfamid metotreksat gibi sitotoksik ilaçların böbreklerden atılmasını azaltabilir ve bunların miyelosupresif etkilerini güçlendirebilir. Atropin, biperiden gibi antikolinerjik ilaçlar, gastrointestinal motilite ve mide boşalma hızında azalma nedeniyle, tiyazid grubu diüretiklerin biyoyararlanımını artırabilir. Hidroklorotiyazid ve metildopanın birlikte kullanılmasından kaynaklanan hemolitik anemi vakaları vardır. Birlikte siklosporin kullanılması, hiperürisemi ve gut-tipi komplikasyon gelişme riskini artırabilir.