CLOPİXOL Damla

Lundbeck

Formüler > M.S.S > Psikozlar > Antipsikotik İlaçlar > Zuklopentiksol

Etken Madde(ler):

Zuklopentiksol 2HCl 20 mg/ml

Piyasa Şekilleri:

20 ml'lik damlalıklı şişelerde.

 

Kullanım Şekli:

Uygulanacak dozaj, olgunun durumuna göre bireysel olarak ayarlanmalıdır. Genelde başlangıçta küçük dozlar uygulanmalı ve tedavi cevabına göre en kısa zamanda optimal etkili düzeye çıkarılmalıdır. Akut şizofreni ve diğer akut psikozlar, ciddi akut ajitasyon atakları, mani: Peroral tedavi; genellikle 10-50 mg/gün dozları kullanılır. Orta şiddetli olgularda, başlangıçta günde 20 mg; gerektiğinde her 2-3 günde bir 10-20 mg'lık arttırmalarla günde 75 mg veya daha yüksek düzeylere çıkabilir. Kronik şizofreni veya diğer kronik psikozlarda peroral tedavi, idame dozu 20-40 mg/gün'dür. Oligofrenik olgularda ajitasyon: Peroral tedavi; 6-20 mg/gün dozunda yapılır, gerektiği hallerde de günde 25-40 mg'a çıkılabilir. Yaşlı olgularda ajitasyon ve konvüzyon: Peroral tedavi; tercihen günün geç saatlerinde verilmek üzere 2-6 mg/gün, yine gerekmesi halinde bu doz 10-20 mg/gün'e çıkarılabilir.

Endikasyonları:

Akut ve kronik şizofreni ve benzeri psikozlar, özellikle de halüsinasyonlar, delüzyonlar ve düşünce bozuklukları ile birlikte ajitasyon, huzursuzluk, düşmanlık duyguları veya saldırganlık gösteren vakalarda endikedir. Ayrıca manik depresif hastalığın manik fazında, psikomotor hiperaktivite, ajitasyon, şiddet veya diğer davranışsal bozukluk gösteren mental geriliklerde, paranoid fikirler, konvüzyon ve/veya dezoriyentasyon veya davranışsal bozuklukların eşlik ettiği senil demanslarda da endikedir.

Kontrendikasyonları:

Akut alkol, barbitürat ve opiat entoksikasyonları, komatöz durumlarda kontrendikedir.

Uyarılar:

Konvülzif hastalığı olanlarda, ilerlemiş hepatik veya kardiyovasküler hastalığı olanlarda dikkatle kullanılmalıdır. Uzun dönemli tedavi görecek vakalar dikkatli bir gözlem altında tutulmalıdırlar. İdame dozunun yeniden belirlenmesi yönünden periyodik olarak değerlendirilmelidir. Maling nöroleptik sendrom, nöroleptik uygulanması sırasında çok seyrek olarak ortaya çıkmakla birlikte, oluştuğunda fatal olabilen bir sendromdur. MNS'nun ana belirtileri hipertermi, müsküler rijidite, otonomik disfonksiyonlar (labil kan basıncı, taşikardi, diyaforez) ile birlikte dalgalanmalı bilinç durumudur. Bu durumda nöroleptiğin hemen kesilmesi gerekliliğinin yanısıra, semptomatik tedavi yapılmalı ve genel destekleyici tedbirler de acilen alınmalıdır. Çocuklarda kullanımı önerilmez. Otomobil veya makina kullanma yeteneği bozulabilir. Bu nedenle en azından hastanın tedaviye cevabı bilinene dek dikkatli olunmalıdır. Gebelik ve laktasyon dönemlerinde mümkünse uygulanmamalıdır.

Yan Etkileri:

Ekstrapiramidal semptomlar, özellikle de tedavinin erken dönemlerinde ortaya çıkabilmektedir. Çoğu vakada bu yan etkiler dozajın azaltılmasıyla ve/veya antiparkinson ilaçlarla kontrol altına alınabilmektedir. Ancak bu antiparkinson ilaçların rutin profilaktik kullanımı önerilmez. Uzun dönemli tedavilerde çok seyrek olarak tardif diskinezi ortaya çıkabilmektedir. Antiparkinson ilaçlar, oluşan bu semptomları hafifletmezler. Tedavi dozajının düşürülmesi ve tedavinin kesilmesi gerekebilir. Tedavi başlangıcında sersemlik görülebilir. Ağız kuruluğu, akomodasyon sorunları, işeme zorluğu, konstipasyon, taşikardi, ortostatik hipotansiyon ve baş dönmesi diğer yan etkilerdir. Karaciğer fonksiyon testlerinde hafif ve geçici yükselmeler görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:

Zuklopentiksol alkolün sedatif etkilerini, barbitüratların ve diğer SSS depresanlarının etkilerini güçlendirebilir. Guanetidin veya benzeri antihipertansif ilaçlarla birlikte verilmemelidir. Nöroleptikler bu tür antihipertansif ilaçların etkilerini bloke edebilmektedirler. Levodopa ve adrenerjik ilaçların etkilerini azaltabilir. Metoklopramid ve piperazin ile birlikte kullanımı ise ekstrapiramidal semptomların şiddetlenmesine neden olabilir.