1ilaç

PERMAX Tablet

Lilly

 

Formüler > M.S.S > Parkinsonizm > Dopaminerjik İlaçlar > Pergolid

 

 

Etken Madde(ler):

Pergolid mesilat

 

Piyasa Şekilleri:

0.05 mg: 30 tablet
0.25 mg: 100 tablet
1 mg: 60 tablet

 

 

Kullanım Şekli:

İlk 2 gün 0.05 mg günlük doz ile başlanması önerilir. Tedavinin izleyen 12 günü içinde doz her 3 günde bir 0.10-0.15 mg/gün olarak giderek artırılmalıdır. Doz daha sonra her 3 günde bir 0.25 mg/gün şeklinde artırılarak optimal terapötik doza erişilir. Permax tablet genellikle günde 3 kez eşit dozlara bölünerek uygulanır. Doz ayarlaması süresince birlikte uygulanan levodopa/karbidopa dozu dikkatli olarak azaltılır. Permax tablet için ortalama günlük tedavi dozu 3 mg/gün olarak önerilmektedir. Birlikte uygulanan levodopa/karbidopa dozuysa, yaklaşık 650 mg/gün olarak verilmektedir.

 

 

Endikasyonları:

Pergolid mesilat, Parkinson hastalığının belirti ve bulgularının tedavisinde, ergo olmayan bileşikleri tolere edemeyen ya da bu tür bileşikler ile tedavide başarılı olunamayan hastalarda ikinci basamak tedavisi şeklinde levodopaya (L-dopa) ek tedavi olarak endikedir.

 

Kontrendikasyonları:

Pergolid ya da ergot türevlerine karşı aşırı duyarlı hastalarda kullanılmamalıdır.

 

Uyarılar:

Pergolid ve levodopa/karbidopa uygulanan hastalarda, özellikle tedavinin başlangıcında %10 oranında ortostatik hipotansiyon görülmüştür. Aynı klinik çalışmada plasebo/levodopa alan hastalarda bu oran %7'dir. Dozun tedricen artırılmasıyla bu etkiye tolerans kazanılır. Hastalar ortostatik hipotansiyon konusunda uyarılmalı ve tedaviye düşük dozla başlanmalıdır. Doz tedricen artırılarak terapötik doza 3-4 hafta içinde ulaşılmalıdır. Kardiyak aritmi oluşma olasılığı bulunan hastalarda pergolid tedavisine başlamadan önce gerekli önlemler alınmalıdır. Bazı hastalarda atriyal prematüre kontraksiyon ve sinüs taşikardisi izlenmiştir. Levodopayla birlikte kullanılan pergolid konvüzyon, halüsinasyon ya da diskineziye neden olabilir veya bu durumları kamçılıyabilir. İlacın birden bırakılması da halüsinasyon ve konvüzyonun rotaya çıkmasına yol açabileceğinden uygulamaya doz kademeli olarak azaltılarak son verilmelidir. Pergolidle yapılan hayvan deneylerinde düşük oranda mutajenik ve karsinojenik etki gözlenmiştir, ancak bu etkileri insanlarda da doğrulayacak veri bulunmamaktadır. Sıçanlarda etkili olan endokrin mekanizmaların insanda geçerli olmadığına inanılmaktadır. Pergolid yüksek dozlarda prolaktin düzeylerinin baskılanmasına bağlı olarak üreme bozukluğuna neden olabilir.

 

Yan Etkileri:

Genel: Baş ağrısı, asteni, kaza yaralanmaları, boyun, sırt, göğüs ya da karın ağrısı, gripal sendrom, ateş. Kardiyovasküler sistem: Postural hipotansiyon, hipertansiyon, senkop, çarpıntı, vazodilatasyon, kalp yetmezliği. Sinir sistemi: Diskinezi, baş dönmesi, halüsinasyon, konvüzyon, sersemlik, uykusuzluk, distoni, parestezi, depresyon, anksiyete, titreme, akinezi, ekstrapiramidal sendrom, yürüyüş bozukluğu, anormal düşünce ve rüyalar, koordinasyon bozukluğu, psikoz, kişilik değişikliği, sinirlilik, koreatetoz, amnezi, paranoid reaksiyon. Endokrin sistem: Seyrek olarak hipotiroidizm, adenoma, diabetes mellitus. Solunum sistemi: Rinit, öksürük, dispne, pnömoni, farenjit. Ürogenital sistem: Üriner sistem enfeksiyonu, sık idrara çıkma, idrar tutamama, hematüri, dismenore. Kan ve lenfatik sistem: Anemi, seyrek olarak lökopeni, lenfadenopati, lökositoz, trombositopeni. Metabolik ve nutrisyonel: Periferal ödem, kilo kaybı, kilo artışı, seyrek olarak dehidratasyon, hipokalemi, hipoglisemi, hiperglisemi. Kas-iskelet sistemi: Seğirme, miyalji, artralji. Deri: Terleme, döküntü. Duyu: Diplopi.

 

İlaç Etkileşimleri:

Nöroleptikler (fenotiyazinler, butirofenonlar, tiyoksantinler) gibi dopamin antagonistleri veya metoklopramid pergolidle birlikte kullanılmamalıdır, bu ajanlar pergolidin etkinliğini azaltır.