1ilaç

OXILAN IV Flakon

Guerbet

 

Etken Maddeler:

İyoksilan

 

Piyasa Şekilleri:

350 mg/ml: 100 ml'lik 1 i.v. flakon, 350 mg/ml: 50 ml'lik 1 i.v. flakon, 300 mg/ml: 100 ml'lik 1 i.v. flakon, 300 mg/ml: 50 ml'lik 1 i.v. flakon içeren ambalajlarda.

 

Kullanım Şekli:

İntratekal olarak kullanılmamalıdır. Serebral arteriyografide; erişkin dozu, 8-12 ml enjeksiyon başınadır. Total doz 150 ml'yi aşmamalıdır. Başın bilgisayarlı tomografisinde; erişkin dozu, 100-200 ml’dir. Total doz 200 ml'yi aşmamalıdır. Tarama i.v. uygulamanın tamamlanmasından hemen sonra yapılabilir. Vücudun bilgisayarli tomografisinde; erişkin dozu, 50-200 ml’dir. Total doz 200 ml'yi aşmamalıdır. Ekstretuvar ürografide; erişkin dozu, vücut ağırlığının 250-390 mg/kg’ı olan bir dozluk kontrast hacmidir. Total doz 100 ml'yi aşmamalıdır.

 

 

Endikasyonları:

Serebral arteriyografi, ekstretuvar ürografi ve baş ve vücudun kontrastı artırılmış bilgisayarlı tomografik (CECT) görüntülenmesi.

 

Kontrendikasyonları:

İntratekal kullanımı kontrendikedir. Bileşimindeki maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık durumunda kullanılmamalıdır.

 

Uyarılar:

Dikkatsizlikle intratekal kullanılması sonucu; ölüm, konvülsiyonlar, beyin kanaması, koma, felç, araknoit zar iltihabı, akut böbrek yetmezliği, kalp durması, nöbetler, rabdomiyoliz, yüksek ateş ve beyin ödemi gibi ciddi advers etkiler bildirilmiştir. Cam şırıngalar yerine plastik şırıngaların kullanılmasının, in vitro pıhtılaşma olasılığını azalttığı ancak tamamen ortadan kaldırmadığı bildirilmiştir. Miyokardiyal infarktüs ve inmeye neden olan ciddi öldürücü tromboembolik durumlar nadiren bildirilmiştir. Bu nedenle titiz anjiyografik teknikler önerilir. Özellikle yüksek dozlar uygulanırken, renal fonksiyonu ciddi şekilde bozulmuş olan, kombine renal ve hepatik hastalığı, ciddi tirotoksikozu, miyelomatozu ya da anürisi olan hastalara dikkat edilmelidir. Renal yetmezliğe ve/veya yetmezliğe yatkın olan multipl miyelomu ya da paraprotein kaynaklı başka hastalıkları olan hastalarda, potansiyel olarak tehlikelidir. Hipertiroidizmi ya da otonom fonksiyon gören tiroit nodülü olan hastalarda iyotlu radyopak maddelerin intravasküler kullanımını takiben tiroit krizi kayıtları vardır. Feokromasitoması olan hastalara radyopak materyallerin uygulanması azami dikkatle yapılmalıdır. Kontrast maddeler intravasküler uygulandığında orak hücre hastalığı için homozigot olan kişilerde orak şeklinde eritrosit oluşumuna neden olabilir.  İyotlu kontrast maddeler kan-beyin bariyerine olumsuz etkide bulunabilir. Diüretik tedavi gören konjestif kalp yetmezliği olan hastalarda relatif intravasküler hacim deplesyonu gelişebilir. İmmünolojik reaksiyon oluşma olasılığı her zaman gözönünde bulundurulmalıdır. Genel anestezide advers reaksiyonlar daha sık görülür. Anjiyografide uygun kateter yerleşmesini sağlamak için test enjeksiyon önerilir. Homosistinürisi olan hastalarda anjiyografiden mümkün olduğunca kaçınılmalıdır.

 

Yan Etkileri:

Vücut; başağrısı, ateş, enjeksiyon bölgesinde hematom, üşüme, alerjik reaksiyonlar, halsizlik, göğüs ve sırt ağrısı, boyun ödemi, yüz ödemi, ağrı, periferal ödem. Kardiyovasküler; angina pektoris, hipertansiyon, bradikardi, hipotansiyon, atrial fibrilasyon, senkop, taşikardi, vazodilasyon, ventriküler ekstrasistoller. Sindirim; bulantı, diyare, bulantı ile kusma, kusma, anoreksi, peklik, dispepsi, yutma güçlüğü, GI kanama, barsak tıkanması, karaciğer yetmezliği. Sinir sistemi; baş dönmesi, hipotoni, nistagmus, parestezi, uyuklama, vertigo. Deri; ürtiker, isilik. Solunum; nefes darlığı, farenjit, rinit, kaşıntı, terleme. Özel duyular; ambliyopi, konjunktivit, tat almada değişme, görüşte anormallik. Ürogenital; anüri, hematüri, üriner yol enfeksiyonu, idrara çıkmada bozukluk, böbrek yetmezliği.

 

İlaç Etkileşimleri:

Herhangi bir intravaskülerkontrast maddenin uygulanması, yakınlarda bir kolesistografik kontrast maddenin verilmiş olduğu, bilinen ya da şüphelenilen hepatik ya da safra ile ilgili bir rahatsızlığı olan herhangi bir hastada ertelenmelidir. İyot dayalı proteine bağlı iyot ve radyoaktif iyot uptake incelemelerinin sonuçları, iyotlu kontrast maddelerin uygulanmasını takip eden en az 16 gün süresince tiroid fonksiyonunu doğru yansıtmaz.