1ilaç

COMBIVIR Film Tablet

 GlaxoSmithKline (GSK)

Formüler > Enfeksiyonlar > Antiviral İlaçlar > HIV Virüsü >

 

 

Etken Madde(ler):

Lamivudin 150 mg, Zidovudin 300 mg

 

Piyasa Şekilleri:

60 film tablet

 

Kullanım Şekli:

Yetişkinler ve 12 yaşın üstündeki çocuklar: Önerilen doz günde iki kez bir Combivir tablettir. Combivir’in aktif bileşenlerinden biri ile tedaviyi kesmek ya da dozu azaltmak gerekli ise lamivudin ve zidovudinin ayrı ayrı preparatlarından yararlanılabilir. Böbrek yetmezliği: Böbrek fonksiyonları bozuk kişilerde klirensin azalması nedeni ile lamivudin ve zidovudinin konsantrasyonları yükselir. Bu nedenle, doz ayarlamasının gerekli olduğu böbrek fonksiyon bozukluğu bulunan kişilerde (kreatinin klirensi =<50ml/dak.) lamivudin ve zidovudinin ayrı ayrı preparatlarının kullanımı gerekli olabilir. Siroz hastalarından elde edilen sınırlı veriler karaciğer fonksiyonları bozuk olan hastalarda, glukuronidasyonun azalması nedeni ile zidovudinin biriktiğini göstermiştir. Bu nedenle, zidovudin için doz ayarlaması gerekebilir ve ciddi hepatik yetmezliği olan hastalara zidovudin ve lamivudin preparatlarının ayrı ayrı uygulanması önerilir. Hematolojik advers reaksiyonları olan hastalar: Hemoglobin seviyeleri 9 g/dl ya da 5.59 mmol/l’nin altına veya nötrofil sayısı 1.0x1 milyar/l’nin altına düştüğünde zidovudin için doz ayarlaması gerekli olabilir. Bu durum, tedavi öncesi kemik iliği rezervi çok az olan, özellikle ilerlemiş HIV hastalığı bulunan hastalarda daha olasıdır. Combivir ile doz ayarlaması mümkün olmadığından, lamivudin ve zidovudinin ayrı ayrı preparatları kullanılmalıdır. Yaşlı hastalara, yaşa bağlı olarak meydana gelebilecek renal fonksiyonlardaki düşüşler ve hematolojik parametrelerdeki değişiklikler nedeni ile, özel bakım gösterilmesi önerilmektedir.

 

 

Endikasyonları:

İlerlemiş bağışıklık yetersizliği olan (CD4+ hücre sayısı <=500/mm3) HIV ile enfekte yetişkinlerin ve 12 yaşın üzerindeki çocukların antiretroviral tedavisinde endikedir.

 

Kontrendikasyonları:

Zidovudin, lamivudin veya preparatın bileşimindeki maddelerden herhangi birine aşırı duyarlı olduğu bilinen kişilerde kullanımı kontrendikedir. Çok düşük nötrofil sayısı (<0.75x109/l) ya da çok düşük hemoglobin seviyeleri (<7.5g/dl ya da 4.65mmol/l) olan hastalarda zidovudin kullanımı kontrendikedir.

 

Uyarılar:

Hematolojik: Zidovudin alan ilerlemiş semptomatik HIV hastalığı bulunanlarda anemi, nötropeni ve lökopeni (genellikle nötropeniyi takiben) beklenebilir. Bu nedenle, hematolojik parametreler dikkatle izlenmelidir. Tedavi sırasında şiddetli anemi ya da kemik iliği supresyonu meydana gelen ya da daha önceden kemik iliği baskılanması görülen, örneğin hemoglobin sayısı <9g/dl (5.59mmol/l) ya da nötrofil sayısı <1.0x109/l) olan hastalarda ilave olarak zidovudinin doz ayarlaması gerekebilir. Bu durumda zidovudin ve lamivudinin ayrı ayrı preparatları kullanılmalıdır. Çocuklar: 12 yaşın altındaki çocuklarda kullanılmamalıdır. İstenmeyen etkiler: Lamivudin ve zidovudin ile tedavi edilen hastalarda nadiren pankreatit meydana gelir. Pankreatit gelişimini düşündüren klinik belirti ve semptomlar, laboratuvar anormallikleri mevcut ise tedavi derhal kesilmelidir. Zidovudin ile tedavi edilen hastalarda nadiren, fakat potansiyel olarak fatal, hipoksemi olmadan laktik asidoz oluşumu ve steatoz ile ciddi hepatomegali olguları bulunmaktadır. Tüm hastalara, fakat özellikle hepatomegali, hepatit ya da karaciğer hastalığı ile ilgili bilinen diğer risk faktörleri bulunan şişman kadınlarda ilacın uygulanmasında özel dikkat gösterilmelidir. Hastalar, reçetesiz, kendi kendilerine aldıkları ilaçların kullanımı konusunda uyarılmalıdır. Lamivudin tedavisi kesildiğinde, az da olsa rebound hepatit riski bulunduğundan, kronik hepatit B enfeksiyonu nedeni ile ilerlemiş sirotik karaciğer hastalığı bulunanlarda ilaç dikkatle uygulanmalıdır. Gebelik sırasında ilacın kullanımı ancak beklenen yararların fetusa olan muhtemel risklere ağır basması durumunda dikkate alınmalıdır. İlacı alan annelerin bebeklerini emzirmemeleri önerilir.

 

Yan Etkileri:

Lamivudin: En sık bildirilen yan olaylar başağrısı, yorgunluk, kırıklık hissi, bulantı, kusma, diyare, karında ağrı ya da kramp, uykusuzluk, öksürük, nazal semptomlar ve kas-iskelet ağrılarıdır. Pankreatit ya da periferal nöropati (ya da parestezi) vakaları bildirilmiş olmakla beraber, lamivudin dozu ile aradaki ilişki belirtilmemiştir. Lamivudin, zidovudin ile kombine olarak verildiğinde nötropeni ve anemi (bazen şiddetli) meydana gelmiştir. Trombositopeni, karaciğer enzimlerinde (AST, ALT) geçici yükselmeler ve serum amilazda yükselmeler kaydedilmiştir. Zidovudin: En ciddi istenmeyen olaylar arasında anemi (transfüzyon gerektirebilir), nötropeni ve lökopeni bulunmaktadır. Bunlar daha yüksek dozlarda (1200-1500mg/gün) ve ilerlemiş HIV hastalığı bulunanlarda (özellikle tedaviden önce zayıf kemik iliği rezervi durumunda) ve daha çok CD4+ hücre sayısı 100/mm3’ün altında olan hastalarda bu istenmeyen olayların görülme sıklığı daha fazladır. Bu durumda doz ayarlaması ya da tedavinin kesilmesi gerekli olabilir. Zidovudin tedavisine başlandığında, nötrofil sayıları, hemoglobin seviyeleri ve serumdaki B12 vitamini seviyeleri düşük olan hastalarda ve zidovudin ile aynı zamanda parasetamol alan hastalarda da nötropeni insidansı artar. Geniş kapsamlı, plasebo kontrollü klinik çalışmalarda sık bildirilen diğer istenmeyen olaylar bulantı, kusma, iştahsızlık, karın ağrısı, başağrısı, döküntü, ateş, myalji, parestezi, uykusuzluk, kırıklık hissi, asteni ve dispepsidir. Kusma, iştahsızlık, kırıklık hissi ve asteni zidovudin ile tedavi edilen, HIV hastalığının erken evrelerindeki hastalarda daha sık görülürken; şiddetli başağrısı, miyalji ve uykusuzluk zidovudin ile tedavi edilen, ilerlemiş HIV hastalığı bulunan hastalarda daha sıktır. Bildirilmiş olan istenmeyen olaylar arasında uyuklama hali, diyare, baş dönmesi, terleme dispne, flatulans (gaz oluşumu), tad almada bozukluk, göğüste ağrı, mental yetkinlik kaybı, anksiyete, sık idrara çıkma, depresyon, genel ağrı, titreme, öksürük, ürtiker, kaşıntı ve influenza benzeri sendrom bulunmaktadır. Ayrıca miyopati, kemik hipoplazisi ve izole trombositopeni ile pansitopeni, hipoksemi olmadan laktik asidoz, steatoz ile beraber şiddetli hepatomegali gibi karaciğer rahatsızlıkları, karaciğer enzimleri ve bilirubinin kandaki düzeylerinde artış, pankreatit; tırnak, deri ve oral mukozada pigmentasyon. Açık yöntemle zidovudin tedavisi alan hastalarda konvülsiyonlar ve diğer serebral olaylar bildirilmiştir.

 

İlaç Etkileşimleri:

Lamivudin plazma proteinlerine düşük oranda bağlandığı, karaciğerde sınırlı oranda metabolize olduğu ve hemen hemen tamamen renal klirens ile atıldığı için diğer ilaçlarla etkileşime girmesi ihtimali düşüktür. Lamivudine benzer şekilde zidovudin de plazma proteinlerine sınırlı oranda bağlanır; fakat büyük kısmı hepatik konjugasyon aracılığı ile, inaktif glukuronid metabolitine dönüşerek elimine olur. Lamivudin ile ilgili etkileşmeler: Örneğin trimetoprim gibi, ana eliminasyon yolu özellikle katyonik transport sistem aracılığı ile aktif renal sekresyon olan ilaçlar ile aynı zamanda uygulandığında ilaç etkileşimi ihtimali dikkate alınmalıdır. Profilaktik olarak verilen dozlarda ko-trimoksazol uygulaması ilacın trimetoprim bileşeni nedeni ile lamivudine maruz kalmada %40 artışa neden olur. Sülfametoksazol bileşeni ise lamivudin ile etkileşmez. Bununla beraber, hastada böbrek fonksiyon bozukluğu yoksa lamivudin dozununun ayarlanması gerekli değildir. Ko-trimoksazol ile beraber ilacı alması düşünülen hastaların klinik olarak izlenmesi gerekir. Pneumocystis carinii pnömonisi (PCP) ve toksoplazmoz tedavisi için yüksek dozda ko-trimoksazol ile beraber ilacın kullanımından kaçınılmalıdır. Lamivudin ve intravenöz gansiklovir ya da foskarnetin beraber verilmesi tavsiye edilmez. Zidovudin ile ilgili etkileşmeler: Lamivudin ile birlikte uygulandığında zidovudinin Cmaks değerinde orta derecede (%28) bir yükselme gözlenir; buna karşılık zidovudine maruz kalmada (AUC) önemli bir değişme olmaz. Zidovudinin lamivudinin farmakokinetiği üzerine etkisi yoktur. Zidovudin alan bazı hastalarda fenitoin kan seviyelerinin düştüğü bildirilmiş olmakla beraber, bir hastada yüksek seviyeler kaydedilmiştir. Bu gözlemler kombine ilaç ve fenitoin alan hastalarda fenitoin konsantrasyonlarının dikkatle izlenmesi gerektiğini düşündürmektedir. Aspirin, kodein, morfin, indometazin, ketoprofen, naproksen, oksazepam, lorazepam, simetidin, klofibrat, dapson ve izopronozin dahil (ancak bunlarla sınırlı değil) diğer ilaçlar hepatik mikrozomal metabolizmayı direkt olarak inhibe ederek ya da glukuronidasyonu yarışmalı şekilde inhibe ederek zidovudin metabolizmasını değiştirebilir. Bu tip ilaçlar, özellikle kronik tedavide ilaç ile kombine olarak kullanılmadan önce ilaç etkileşmeleri ihtimali dikkate alınmalıdır. Potansiyel olarak nefrotoksik ya da miyelosupresif ilaçlarla (örneğin sistemik pentamidin, dapson, primetamin, ko-trimoksazol, amfoterisin, flusitozin, gansiklovir, interferon, vinkristin, vinblastin ve doksorubisin gibi) beraber uygulama, özellikle akut tedavi, zidovudinin istenmeyen etki riskini de artırabilir. Nükleosid analogu ribavirin zidovudinin in vitro antiviral etkinliğini antagonize eder, bu ilacın birarada uygulanmasından kaçınılmalıdır. Sınırlı sayıda araştırma probenesidin zidovudinin glukuronidasyonunu azaltarak plazma konsantrasyonu-zaman eğrisinin altında kalan alanı ve ortalama yarılanma ömrünü artırdığını göstermektedir. Probenesid mevcudiyetinde glukuronid metabolitinin (ve muhtemelen zidovudinin kendinin) renal atılımı azalır.