1ilaç

PRE-PAR Ampul

Eczacıbaşı

 

 

Etken Madde(ler):

Ritodrin HCl 50 mg/5 ml

 

Piyasa Şekilleri:

5 ml'lik 1 ampul içeren ambalajlarda.

 

Kullanım Şekli:

İntravenöz infüzyon için başlangıç dozu 0.05 mg/dakikadır. Daha sonra istenilen durum sağlanıncaya kadar her 10 dakikada bir 0.05 mg arttırılarak etkili doz olan 0.15-0.3 mg/dakikaya ulaşılır. Uterus kontraksiyonu kesildikten sonra enfüzyona 12-48 saat devam edilir. i.v. infüzyonun olanaksız olduğu durumlarda i.m. enjeksiyon uygulanır. i.m. enjeksiyonlarda başlangıç dozu 10 mg'dır. Daha sonra her saat 10 mg'lık enjeksiyonlar yapılarak istenilen sonuç elde edilir. Bunu izleyen her 12-48 saat içinde her 2-6 saatte bir 10-20 mg uygulanır. İdame doz oral yoldan uygulanır ve her 2-6 saatte bir 10 mg'dır.

 

 

Endikasyonları:

Prematüre doğum (20. haftadan sonra), jinekolojik operasyonlardan sonra prematüre doğumun önlenmesinde, uterusun aşırı motilitesine bağlı ya da göbek kordonunun basıncına bağlı akut fetus anoksisi sendromunda (fetal distres) endikedir.

 

Kontrendikasyonları:

İlacın bileşiminde bulunan maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık durumlarında ve parenteral ritodrin kullanımı sülfitlere karşı aşırı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir. Astımlı hastalarda bronşlarda spazm ve anafilaksiye neden olabilir. Genel olarak gebeliğin uzamasının anne ya da fetüs için tehlikeli olduğu; antepartum kanamalar, özellikle plasenta previa ve plasenta dekolmanına bağlı olan kanamalar; eklampsi ve ağır pre-eklampsi; intrauterin fetus ölümü; koryoamniyonit; anneye ait kalp hastalıkları; hipertiroidi; kontrolsüz hipertansiyon ve kardiyak işlevleri bozan diğer durumlarda kontrendikedir.

 

Uyarılar:

Tedaviden önce, hastalar olası bir kalp hastalığı ve kalple ilgili anormallikler açısından araştırılmalıdır. Gizli bir kalp hastalığını aşikar duruma getirebileceğinden böyle hastalarda ritodrin uygularken dikkatli bir izlem gerekir. Ritodrin kullanımı ile ölümcül sonuçlara yol açabilen pulmoner ödem oluşumu bildirilmiştir. Hemen her vakada neden olarak birden fazla faktör bulunmuştur. Tanımlanabilen predispozan etkenler daha önceden varolan kalp hastalığı, çoğul gebelik, pre-eklampsi, eklampsi, aşırı sıvı yüklenmesi, birlikte kortikosteroid kullanımı, annede enfeksiyon ve uzun süren taşikardidir. Hastaların hidrasyon durumu yakından izlenmeli ve aşırı sıvı yüklemekten kaçınılmalıdır. Uygulama sırasında akciğer ödemi görülürse tedavi kesilmelidir. Fetal asidoz görüldüğünde, hasta sürekli olarak kontrol altında tutulmalıdır. pH'ın 7.15'den düşük olduğu ciddi asidoz durumlarında kullanım ile ilgili bilgiler kısıtlı olduğundan bu durumlarda kullanılmamalıdır. Su kesesinin açıldığı ve serviksin 4 cm den fazla açıldığı durumlarda, etkinlik azalabilir. Yüksek dozlarda dahi, teratojenik etkisinin olmadığı, deneysel hayvan çalışmalarıyla gösterilmiştir. Buna rağmen gebeliğin ilk 16 haftasında kullanımı önerilmez.

 

Yan Etkileri:

Betamimetik etkinliğinden kaynaklanan yan etkileri, genellikle intravenöz uygulanımı sırasında görülür ve doz ayarlanması ile kontrol altına alınabilir. Anne ve fetus'da kalp hızını artırabileceğinden yakın izlem gerekir. Annede görülen ve bazen çarpıntıya yol açan taşikardi, her hasta için ayrı ayrı değerlendirilerek, sağlıklı annelerde kalp hızının dakikada 140 üzerine çıkmasından kaçınılmalıdır. Daha seyrek olarak bildirilen diğer yan etkiler; tremor, bulantı, kusma, başağrısı ve eritem (%10-15), gerginlik ve sinirlilik hali, anksiyete veya kırıklık hali (%5-10). Seyrek olarak (%3'den az) elektrokardiyografik değişikler ve kardiyak aritmilerle birlikte olabilen göğüs ağrısı ve sıkışması gibi kardiyak belirtiler de bildirilmiştir. Diğer beta sempatomimetik ilaçların kullanılması ile artmış transaminaz düzeyleri ve hepatit gibi karaciğer işlev bozuklukları görülme olasılığı da seyrek olarak bildirilmiştir. Bu yan etkilerin çoğu tedavi kesilince düzelir.

 

İlaç Etkileşimleri:

Birlikte kortikosteroid kullanılması, annede akciğer ödemi olasılığını artırabilir. Birlikte kullanıldığında, diğer sempatomimetik aminlerin etkilerini artırabilir. Beta adrenerjik bloker ilaçlar ritodrinin etkinliğini inhibe edebileceğinden, bu ilaçların birlikte kullanımından kaçınılmalıdır. Cerrahi sırasında kullanılan anestezi ilaçları, ritodrinin hipotansif etkisini artırabilirler.