FUNGİZONE IV Flakon

BRISTOL-MS

Formüler > Enfeksiyonlar > Antifungal İlaçlar > Amfoterisin B

Etken Madde(ler):

Amfoterisin B 50 mg

Piyasa Şekilleri:

10 ml'lik 1 i.v. flakon

 

Kullanım Şekli:

Fungizone İntravenöz, 6 saatlik bir süre içinde, intravenöz tedavi için mutad önlemlere dikkat edilerek, yavaş intravenöz infüzyonla uygulanmalıdır. İntravenöz infüzyon için önerilen konsantrasyon 0.1 mg/ml (1 mg/10 ml)'dir. Amfoterisin B'ye karşı tolerans bireysel olarak değiştiğinden, dozaj, hastanın spesifik gereksinimlerine göre ayarlanmalıdır. Genellikle tedaviye, vücut ağırlığına göre hesaplanan 0.25 mg/kg/gün dozuyla başlanarak, bu doz tolerans durumuna göre yavaş olarak artırılır. Başlangıçta 20 ml %5 dekstroz içinde 1 mg'lık bir test dozunun 20-30 dakika içinde intravenöz olarak uygulanması tercih edilebilir. Bu uygulamada, 4 saat süreyle yarım saatte bir hastanın ateşi, nabzı, solunum ve kan basıncı kaydedilmelidir. Hızla ilerleyen ağır bir fungal infeksiyonu olan, kardiyopulmoner fonksiyonu iyi durumda bulunan ve test dozuna hafif bir reaksiyon veren vakalarda, bunu takiben 2-6 saatlik süreyle de intravenöz olarak 0.3 mg/kg amfotersin B uygulanabilir. Kardiyopulmoner bozukluğu olan veya test dozuna aşırı bir reaksiyon gösteren hastalarda, ikinci dozun daha az olması (örn. 5-10 mg) önerilir. Normal renal fonksiyonu olan hastalarda, bu aşamadan sonra doz yavaş olarak günde 5-10 mg miktarlarda yüseltilerek, 0.5-0.7 mg/kg/gün dozuna ulaşılır. Halen mevcut veriler, fikomikozlar gibi bazı mikozların eradikasyonu için gereken dozaj ve tedavi süresinin belirlenmesi için yeterli değildir. Optimal doz bilinmemektedir. Total günlük doz 1 mg/kg'a veya iki günde bir 1.5 mg/kg'a kadar yükseltilebilir. Genellikle bir kaç aylık tedavi gereklidir; daha kısa tedavi sürelerinde elde edilen cevap yetersiz olabilir ve nüks görülebilir. DİKKAT: Hiçbir koşulda, total günlük doz 1.5 mg/kg'ı aşmamalıdır. Sporotrikozis vakalarında mutad doz, her uygulama için 20 mg olup, tedaviye 9 ay kadar devam edilir. Aspergillozis, 11 aya kadar sürelerde, intravenöz yoldan total 3.6 g amfoterisin B ile tedavi edilmiştir. Fulminan bir hastalık olan ve genellikle diyabetik ketoasidozla ilişkili bulunan rinoserebral fikomikozisde, Fungizone İntravenöz tedavisinin etkili olabilmesi için, diyabetin süratle kontrol altına alınması gereklidir. Buna karşılık, sıklıkla hematolojik malinitelerl birlikte görülen pulmoner fikomikozis, genellikle otopsi sırasında rastlantısal olarak tanımlanabilmektedir. Bu hastalıkta toplam olarak en az 3 g amfoterisin B uygulanması önerilmekteir. Total 3.4 g'lık dozların nadiren sürekli bir renal bozukluğa neden olabilmesine rağmen, derin dokulara yayılma bulunduğunu gösteren klinik belirtiler olduğunda, bu öneri, mantıklı bir minimum doz sayılmaktadır. Rinoserebral fikomikozisin genellikle hızlı bir fatal seyri olduğundan, tedavi yaklaşımının, daha yavaş seyirli mikozlarda uygulanan yaklaşıma kıyasla daha agresif olması gereklidir.

Endikasyonları:

Amfoterisin B çoğu mantar türlerine karşı ileri derecede in vitro aktivite gösterir. Histoplazma capsulatum, Coccidioides immitis, Candida türleri, Blastomyces dermatitidis, Rhodotorula, Cryptoccus neoformans, Sporothrix schenkii, Mucor muceda, Aspergillus fumigatus suşlarını inhibe eder. Amfoterisin, mantarın duyarlılığına ve vücut sıvılarındaki yoğunluğuna bağlı olarak ya fungistatik ya da fungusittir. Dissemine, candidiasis, aspergilloz, mükormikoz, kronik mysetoma, kriptokokal menenjit amfoterisinle başarıyla tedavi edilir. Sadece pozitif deri veya serolojik test sonucu veren, klinikte sık rastlanan ve belirgin olmayan mantar hastalıklarının tedavisinde kullanılmamalıdır.

Kontrendikasyonları:

Amfoterisine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir. Ancak tedavi gerektiren durum hayatı tehdit ediyorsa ve başka seçenek yoksa hekimin değerlendirmesine bağlı olarak kullanılabilir.

Uyarılar:

Böbrek, karaciğer ve hematopoietik fonksiyon laboratuvar tahlilleri en az haftada bir kez düzenli olarak yapılmalıdır. Başka nefrotoksik ilaçları bir arada kullanan hastalarda daha titiz olunmalıdır. Bu hastaların böbrek fonksiyonu yakından kontrol edilmelidir. Renal diyaliz hastalarında diyaliz tamamlandığında amfoterisin tedavisine başlanmalıdır. Belli aralarla serum potasyum ve magnezyum düzeyleri kontrol edilmelidir. Amfoterisinle gebe kadınlar üzerinde çalışma yapılmamıştır. Gebe kadınlarda sistemik mantar enfeksiyonları fetüs üzerinde zararlı bir etki görülmeksizin amfoterisinle tedavi edilmiştir, ancak bildirilen olgu sayısı azdır. Gebe kadınlarda güvenilirliği tam olarak saptanamamıştır, dolayısıyla gebelerde sadece ilacın yararı, olası zarardan daha ağır basıyorsa kullanılmalıdır.

Yan Etkileri:

Böbrek fonksiyonunda geçici düşüşler bildirilmiştir (hipokalemi, azotemi, artmış serum kreatinin ve böbrek tübüler asidoz), bunlar tedaviyi durduracak şiddette olmamıştır. Hepatik ve hematopoietik fonksiyonda önemli değişiklikler görülmemiştir. Bununla birlikte hemoliz ihtimali unutulmamalıdır. Hafif baş ağrısı, bulantı, kusma, bel ağrısı nadiren bildirilmiştir. Ender olarak anafilaktik reaksiyonlar bildirilmiştir.

İlaç Etkileşimleri:

Klasik amfoterisin ile etkileştiği bilinen nefrotoksik ilaçlarla (aminoglikozitler, sisplatin ve pentamidin gibi) hipokalemiye sebep olabilecek kortikosteroidler ve kortikotropin (ACTH) ve hipokalemi mevcudiyetinde etkileri artabilecek olan dijital glikozitleri, kas gevşeticiler ve antiaritmik ajanlarla birlikte kullanırken dikkatle olmak gerekir. Fluzitozin ile birlikte kullanımı ile ilgili herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Amfoterisin B ile fluzitozin sinerjik etkili olduğundan, amfoterisin B fluzitozinin toksisitesini, hücresel geri alımını artırarak ve böbreklerden atılımını engelleyerek artırabilir.