1ilaç

AMIKLIN Flakon

BRISTOL-MS

 

Formüler > Enfeksiyonlar > Antibakteriyel İlaçlar > Aminoglikozidler > Amikasin

 

 

Etken Madde(ler):

Amikasin sülfat 500 mg

 

Piyasa Şekilleri:

2 ml'lik 1 flakon
Üretilmiyor

 

 

Kullanım Şekli:

Günlük doz i.m. veya i.v. olarak uygulanan 2x7,5 mg/kg'dır. Yeni doğanlarda ve prematürelerde başlangıçta günde 2x5 mg/kg ve daha sonra 2x7,5 mg/kg uygulanır. Yaşamı tehdit eden ve/veya Pseudomonas enfeksiyonlarında 3x500 mg uygulanabilir. Maksimum günlük doz 1,5 g ve maksimum tedavi dozu 15 g'dır.

 

 

Endikasyonları:

Pseudomonas türleri, Escherichia coli, indol pozitif ve negatif Proteus türleri, Providencia türleri, Klebsiella-Enterobacter-Serratia türleri, Acinetobacter türleri gibi gram negatif bakterilerin duyarlı suşlarının neden olduğu ağır enfeksiyonların kısa süreli tedavisinde endikedir. Bu mikroorganizmaların neden olduğu bakteremi ve septisemi (yenidoğan sepsisi dahil), ciddi solunum yolu, kemik ve eklem, santral sinir sistemi (menenjit dahil), deri ve yumuşak doku enfeksiyonları, intraabdominal enfeksiyonlar (peritonit dahil), yanık ve postoperatif enfeksiyonlarda (post-vasküler cerrahi dahil). Klinik çalışmalar amikasinin bu organizmalara bağlı ciddi, komplike ve tekrarlayan üriner sistem enfeksiyonlarında etkili olduğunu göstermiştir. Başlangıç epizodlarında endike değildir. Gram-negatiflerin yol açtığı düşünülen infeksiyonlarda başlangıç tedavisi olarak duyarlık testi sonuçları alınmadan da kullanılabilir. Yapılan klinik çalışmalarda, özellikle Proteus rettgeri, Providencia stuartii, Serratia marcescens ve Pseudomonas aeruginosa gibi gentamisin ve/veya tobramisine dirençli gram-negatif mikroorganizmalar nedeniyle gelişmiş enfeksiyonların tedavisinde amikasin ile iyi sonuçlar alınmıştır. Amikasinin stafilokok enfeksiyonlarında etkili olduğu gösterilmiştir. Stafilokokların neden olduğunun bilindiği veya şüphelenildiği ciddi enfeksiyonlarda veya Gram-negatif bakterilerle birlikte stafilokokların etken olduğu enfeksiyonlar ile diğer antibiyotiklere allerjik hastalarda gelişmiş bu tip enfeksiyonlarda başlangıç tedavisinde kullanılabilir. Neonatal sepsis gibi streptokoklar gibi gram-pozitif mikroorganizmaların neden olabileceği bazı ciddi enfeksiyonlarda, penisilin türevi bir antibiyotikle kombinasyon tedavisi etkili olabilir.

 

Kontrendikasyonları:

Amikasine karşı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir. Aminoglikozidler arasında çapraz allerji sozkonusu olduğundan, bu ilaçlara karşı aşırı duyarlılık öyküsü olan hastalarda kontrendikedir.

 

Uyarılar:

Parenteral aminoglikozid tedavisi gören hastalar, aminoglikozidlerin ototoksisite ve nefrotoksisite potansiyeli nedeniyle yakın klinik gözetim altında tutulmalıdır. 14 günü aşan aminoglikozid tedavisinin güvenilirliği kesinlik kazanmamıştır. Böbrek fonksiyonları bozulmuş hastalarda ve önerilen dozlardan daha yüksek dozlarda ve/veya uzun süreli tedavi gören hastalarda aminoglikozidlere bağlı nefrotoksisite ve ototoksisite riski daha yüksektir. Toksisite riskini artıran diğer nedenler ileri yaş ve dehidratasyondur. Yeterli düzeylere ulaşabilmek, potansiyel toksik düzeylere ve 35 mcg/ml'nin üzerinde uzun süreli serum zirve konsantrasyonlarına çıkılmasını önlemek için mümkün olduğunda, hastalarda amikasin serum konsantrasyonları ölçülmelidir. Ototoksisite (baş dönmesi, vertigo, tinnitus, kulakta uğuldama ve işitme kaybı) veya nefrotoksisite belirtileri tedavinin kesilmesini veya doz ayarlamasını gerektirir. Topikal olarak uygulandıklarında, aminoglikozidler hızla ve tamamen absorbe olurlar. Bu nedenle dar veya geniş çaplı cerrahi alanlarda aminoglikozidlerin topikal uygulanması sonucu işitme kaybı, böbrek yetersizliği ve nöromüsküler blok gelişebildiği bildirilmiştir. Aminoglikozidler, gebe kadınlarda fetusa zarar verebilirler. Aminoglikozidler plasentaya geçer; gebelik sırasında streptomisin kullanan annelerin çocuklarında total irreversibl bilateral konjenital sağırlık görüldüğüne dair bazı raporlar vardır. Her ne kadar diğer aminoglikozidlerle yapılan tedavilerde fetusa veya yenidoğanlara ait ciddi yan etkiler belirtilmemişse de zararlı etki gösterme potansiyeli vardır. Gebelerde ve süt veren annelerde yapılmış yeterli kontrollü klinik çalışmalar yoktur. İlaçla ilgili incelemelere ait deneyimlere göre, fetusa ait yan etkilerle ilgili herhangi bir bilgi yoktur. Eğer gebelik sırasında kullanıldıysa veya ilacı kullanırken hamile kalındıysa, hastaya ilacın fetusa muhtemel zararlaryla ilgili bilgi verilmelidir. Ancak, sağlanacak potansiyel yararın fetusa yönelik muhtemel zararlardan daha önemli olduğuna karar verilirse, hekim önerisiyle gebelerde uygulanabilir. Süt veren annelerde dikkatle kullanılmalıdır. Amiklin tedavisi sırasında duyarlı olmayan mikroorganizmalarda aşırı çoğalma görülebilir. Böyle bir durumda uygun tedaviye geçilmelidir.

 

Yan Etkileri:

Bütün aminoglikozidler işitme, denge fonksiyonuna ve böbreğe toksik etki gösterme ve nöromüsküler blok oluşturma potansiyeline sahiptirler. Sekizinci kafa sinirine toksik etkisi nedeniyle işitme kaybına, denge kaybına veya her ikisi birden yol açabilir. Amikasin daha çok işitme fonksiyonlarını etkiler. Yüksek frekanslara karşı sağırlık koklea hasarına bağlıdır ve çoğunlukla işitme kaybının klinik teşhisinden önce gelişir. Aminoglikozid türevi ilaçlarla yapılan tedavinin ardından akut nöromüsküler paralizi ve apne gelişebilir. Serum kreatinin değerlerinde yükselme, albuminüri, idrarda kırmızı veya beyaz hücreler, silindirler, azotemi ve oligüri bildirilmiştir. Böbrek fonksiyon değişmeleri ilacın kesilmesinden sonra kaybolur. Bu yan etkilere ek olarak çok nadiren ciltte kızarıklık, ilaç ateşi, baş ağrısı, parestezi, tremor, bulantı ve kusma, eozinofili, artralji, anemi ve hipotansiyon bildirilmiştir.

 

İlaç Etkileşimleri:

Diğer antibiyotiklerle fiziksel olarak karıştırılmamalıdır. Amikasinin diğer nörotoksik veya nefrotoksik ilaçlarla; özellikle basitrasin, sisplatin, amfoterisin B, sefaloridin, paramomisin, viomibin, polimiksin B, kolistin, vankomisin veya diğer aminoglikozidlerle birlikte veya fasılalı olarak; sistemik, oral veya topikal yoldan kullanılmasından kaçınılmalıdır. Güçlü diüretik ilaçlarla (etakrinik asit veya furosemid) birlikte kullanılmamalıdır, çünkü diüretikler tek başlarına ototoksisiteye neden olabilirler. Ayrıca i.v. yoldan birlikte kullanıldıklarında aminoglikozidlerin serum ve doku konsantrasyonlarını değiştirebilirler.