1ilaç

DETICENE Flakon

AVENTİS FARMA

 

 

Etken Madde(ler):

Dakarbazin

 

Piyasa Şekilleri:

200 mg: 1 flakon ve 10 çözücü ampul, 100 mg: 1 flakon ve 10 çözücü ampul içeren ambalajlarda.

 

Kullanım Şekli:

Habis melanomada 10 gün süreyle 2-4.5 mg/kg/gün hesabıyla verilir ve 4 haftada bir tekrarlanır. Diğer bir seçenek 5 gün süreyle i.v. olarak 250 mg/m2/gün hesabıyla vermektir. Hodgkin hastalığında önerilen doz 5 gün süreyle 150 mg/m2/gündür.

 

 

Endikasyonları:

Primer endikasyonu malign melanomlardır. Ayrıca Hodgkin hastalığının sekonder tedavisinde ve yumuşak doku sarkomlarında da diğer etkili ajanlarla kombine olarak kullanılır.

 

Kontrendikasyonları:

Diğer bütün antineoplastik ajanlarda olduğu gibi gebelik, laktasyon ve ilaca karşı aşırı duyarlılığın var olduğu durumlarda kontrendikedir.

 

Uyarılar:

İmmünosüpresif tedavi görenlerde hastanın enfeksiyonlara karşı direnci azalacağından, tedavi süresince enfeksiyon tehlikesi olan ortamlardan uzak tutulmaları gerekmektedir.

 

Yan Etkileri:

En sık rastlanan yan etki hemotolojik toksisitedir ve ilk olarak lökosit ve trombositleri tutar. Anemi bazan görülebilir. Kemik iliği depresyonuyla ilgili olarak eritrosit, lökosit ve trombosit sayımları devamlı tekrarlanmalıdır. Bazı olgularda hepatik ven trombozu ve hepatoselüler nekrozla karakterize karaciğer toksisitesi görülmüştür. Ancak bu olgular oldukça seyrektir. Anafilaktik reaksiyonlar görülebilir. Gastrointestinal toksisiteyse iştahsızlık, bulantı-kusma, seyrek olarak ta diyare şeklinde görülür. Kusma antiemetiklerle kontrol edilebilir. Uygulamadan 4-6 saat öncesinden itibaren hastanın aç bırakılmasının yararlı olabileceğine dair görüşler vardır. Seyrek olarak görülen diğer bir yan etki psödoinfluenza sendromu (39°C ateş, miyalji, halsizlik) olup daha çok yüksek dozlarda görülmektedir. Genellikle kendiliğinden düzelir. Diğer bildirilen yan etkiler alopesi, eritematöz ve ürtiker benzeri kızarıklıklardır ve çok seyrek rastlanmaktadır. Karaciğer veya böbrek fonksiyon testlerinde bozukluklar da bildirilmiş olmasına karşın, daha çok hayvan deneylerinde görülmektedir.